ไม่อยากจะเขียนยอเล้ย…
หลังจากวันก่อนบ่นในไดว่าหนูแหกปากร้องตอนกลางคืนมา 4 คืนแล้ว
มาคืนหลังๆ นี้ดีขึ้น หนูนอนยาว กินนมตอนล่าสุดประมาณ 1 ทุ่ม
1 ทุ่มครึ่งก็เข้านอนตามปกติ หนูนอนยาวจนถึง 6 โมงเช้าเลย
ตื่นขึ้นมากินนมตอน เกือบ 6 โมงเช้า  ..แม่ล่ะดีใจ
แม่หวังว่าหนูจะเป็นแบบนี้เรื่อยๆ นะจ๊ะ
แต่หนูก็ยังนอนกระสับกระส่ายบ่อยเหมือนเดิม แม่จัดให้นอนตามปกติ แต่ดึกๆ เข้าหนูก็นอนขวางเตียงช่วงกลางๆ
ดูตลกมาก สงสัยจะรู้สึกดี เพราะหัวหนูจะพอดีกับกับผนังเตียงอีกข้าง แล้วเท้าก็ติดกับข้างเตียงอีกฟาก

หนูเป็นหมามากๆ เลยตอนนี้ จะจับ จะอุ้ม หนูง่ายขึ้น เต็มไม้เต็มมือ
และหนูก็ร่าเริง พูดตามประสาเด็กๆ  บางทีดูเหมือนร้องเพลงก็มี  555 แม่พยายามจินตนาการ
บางทีนอนกลางวัน พอตื่นก็ลืมตา แล้วก็เล่นคนเดียวเงียบๆ  ช่างน่าชังอะไรเช่นนี้
แม่ ปาปี๊ และย่าตกหลุมรักหนูอย่างจังแล้ว

ตอนนี้ทั้งครอบครัวจะดูทีวีช่องธรรมมะเสมอ คือช่อง DMC
บางที่เรามีเวลาก็เปิดดูในคอม เปิดทิ้งไว้ ฟังแล้วก็สบายใจดี

เพิ่งยอพริกขี้หนูไปสดๆ หมาดว่าเป็นเด็กดี
ฮ่วยไหง 4 คืนมานี้ หนูเล่นแม่กับปาปี๊ไม่ได้หลับได้นอนเลยลูก
หนูจะตื่นมาร้องทำไมกันนักหนาหนอตอนกลางคืน
ตื่นมาซัก 3 ครั้งได้มั้ง แม่ก็ให้กินนม แล้วก็เงียบ
อะไรจะหิวมากมายขนาดนั้น ตอนกลางวันก็กินไปตั้ง 4 มื้อ และก็มื้อที่ 5 ตอน 4 ทุ่ม
แม่คิดว่าหนูน่าจะพอ และหลับยาวถึงเช้าเลยนะ 
แต่ไหงหนูหิวตอนตี 3 อีก แม่ละไม่ได้นอนเต็มตาเลย

ปาปี๊ก็ใจไม่ดี กังวลกับลูกไปหมด
แม่ก็บอกว่า ลูกปกติแข็งแรงดีนะ แต่คนเป็นพ่อเป็นเอามาก
นั่งสังเกตลูกนอนเป็น 2 ชม.แหนะ แถมพยามถ่ายวีดีโอตังเวลาไว้
ให้จับตาลูกนอน ว่าหายใจเป็นไง  มีบางช่วงหนูจะเฮ่อแล้ัวก็หยุดหายใจประมาณ 3-5 วินาที
หลังจากนั้นหนูก็จะแหกปากทันที ปาปี๊บอกไม่เคยเป็นแบบนี้มาก่อน
ก็เลยโทรนัดหมด ว่าทำไมตอนนี้หนูถึงนอนดูไม่สบาย ดูกระสับกระส่ายตอนกลางคืนนัก

เมื่อวานก็ไปละตอนเย็น ก่อนหมอจะเลิก ตอนแรกว่าจะโทรไปปรึกษาทางโทรศัพท์
เจ้าหน้าที่รับสายบอกให้มาดีกว่า จะได้เห็นตัวเป็นๆ คนงอแงด้วย
ปาปี๊ก็เล่าให้หมอฟังตามที่สังเกตุน่ะนะ หมอก็มาจ้ำๆ ดูปอด ฟังหัวใจเต้น
ตรวจหู คอ จมูก ปาก และร่างกายส่วนต่างๆ หมอบอกดูปกติดีนะ
แต่หมอก็บอกดีแล้ว ดีเฝ้าสังเกต  แต่การหยุดหายใจชั่วขณะของเคอานูนั้นปกติดี
แต่ถ้าเด็กหรือใครก็ตามหยุดหายใจนานประมาณ 10 วินาทีนั้นอันตราย ต้องส่ง รพ.แล้ว

แม่มีงอนปาปี๊ช่วงนี้บ่อยมาก ก็เพราะเจ้าพริกขี้หนูนี่ล่ะ แม่คิดอีกอย่างพ่อคิดอีกอย่าง
เวลาลูกร้องตอนกลางคืน ตอนนี้หนูโตขึ้น ไม่ใช่เบบี๊ 1-3 เดือน จะได้ร้องเหมือนแมว เหมียวๆๆเบาๆ
ตอนนี้หนูร้องเสียงดัง อ้อแอ้ก็เสียงดังมันก็ปกติของเด็กแม่ว่างั้น 
ลูกร้อง แม่ก็ดูนาฬิกามัน 4 ชม. ลูกต้องหิว
แต่ปาปี๊บอกร้องแบบนี้ไม่ปกตินะ  เราก็ฉุนน่ะสิ เพราะพอลูกร้องแม่ให้กินนมหนูก็เงียบ นั่นแสดงว่าร้องหิว
ไม่ใช่ร้องอย่างอื่น

บางทีการคิดมากเกินไปก็ไม่ดีนะ  ปล่อยๆ วางๆ ซะมั้ง เฮ่อ…….

5 มี.ค. ย้ายห้อง ทำห้องหนู และก็ห้องทำงานใหม่
ไม่ได้เข้าคอมมา 3 วัน เพราะเราทำการย้ายห้องใหม่
จากห้องทำงานก็กลายเป็นห้องเคอานูไป
ทาสี จัดห้องให้หนูไว้ รอหนูครบ 6 เดือนถึงจะย้ายเตียงหนูเข้า
เมื่อวานก็เสร็จแล้วนะ  ลองเอาเตียงหนูไปวางก็เข้าท่าแฮะ กะว่าจะลองให้หนูลองนอนคืนนี้เลย
ประมาณ 2 ทุ่มก็พาหนูเข้านอน หนูก็นอนหลับสบายใจเฉิบ
แต่อิพ่อมันไม่สบายใจ ก็เลยต้องพากันยกเตียงหนูพร้อมกับหนูกลับคืนมาห้องพ่อแม่เหมือนเดิม
พ่อกลัวไปสารพัด บอกว่าลูกยังเบบี๋มากยังไม่กล้าปล่อย …..ตามใจนะ อันไหนทำแล้วสบายใจก็ทำ

วันที่ 3 มี.ค.ที่ผานมาหนูก็ครบ 5 เดือนพอดี
พัฒนาการตอนนี้คือเห็นสิ่งใกล้ตัว ไม่ใช่มองเฉยๆ เหมือนเมื่อก่อน พยายามจับมาเล่น ดึง
คว่ำยังพยายามอยู่ ยังได้แค่ครึ่งตัว
ร้องกรี๊ดๆๆ ดังมากๆ เด้กอะไรเสียงดังจริงๆ
ปกติกลางคืนจะร้องตื่นกินนมประมาณ 2 ครั้ง  2 วันมานี้งอแง ร้องอะไรก็ไม่รู้ อยู่ๆ ก็ร้องหน้าดำหน้าแดง
ถ้าไม่ดีขึ้น พ่อคงพาไปหาหมอละ (รึว่าเป็นเพราะฟันจะขึ้น) หาสมุนไพรเย็น มานวดเหงือกให้บางทีก็เงียบ บางทีก็ร้องต่อ
เลยไม่แน่ใจว่าคันฟันหรือเปล่า  น้ำลายก็เยอะมาก เวลาแม่อุ้มพาดไหล่แต่ละที เสื้อแม่ละเปียก

ตอนนี้หนูยาว 64 ซม. หนัก 6830 กรัม

วันนี้ปาปี๊ถ่ายรูปหนูเพื่อส่งไปทำบัตรประชาชน

หิมะวันนี้ตกเยอะมาก แล้วก็สวยด้วยปลิวว่อนๆ  หนูชอบนอนมอง

แล้วก็ชอบดูนกกระจอกระเบียงบ้าน มันมากินขนมปังที่แม่เอาไปให้

วันนี้เป็นวันแรกที่เคอานูนั่งรถไกล ทั้งไปและกลับประมาณ 2 ชม.ครึ่ง
เราไปงานวันเกิดจัดย้อนหลังของน้องเคน (ปาร์ตี้เคนหรือปาร์ตี้พวกแม่ๆ น้อ 55)
เราตื่นกันเวลาปกติ เราให้นมเคอานู ช่วง 9 โมง
หลังจากนั้นเราก็ออกเดินทางกัน  ปรากฎเคอานูชอบนั่งรถมาก นอนหลับไปเกือบตลอดทางทั้งขาไปและกลับ

เราไปถึงเป็นแขกแรกเลย 11 โมงครึ่งมั้ง แม่ครัวแจงกำลังสาระวนกับการเตรียมอาหาร

อาหารเยอะมากกินกันไม่หวาดไม่ไหว
ยอมแม่ลูก 2 เลยง่ะ  เก่งจริงๆ

แม่ครัวใครบอกหน้ามัน  … หน้าไม่มัน แถมเด้งอีกต่างหาก

มุมเด็กๆ เขาเล่นกัน ของเล่นหนูคิมมี่เยอะมาก (ย้ายบ้านต้องเอารถ10 ล้อมาขนนะนั่น 55)

จะสวยแข่งกันไปถึงหนาย

แม่ครัวก็หิวเป็นนะฮะ

เคอานูกับป้าบอมย์คนจ๋วย

ป้าน้าบังคับเด็กให้จุ๊บกัน 555 ดูหน้าแต่ละคน ยอมกันที่หนาย

หนูเป็นเด็กดีมากลูก แม่ละไหวหวั่นหน่อยๆ กลัวหนูจะงอแงมากเมื่อเจอคนเยอะๆ

แอบเข้าไปเล่นกับหนุ่มเจ้าของงาน โดนขังอยู่ในห้อง 555 ลุงถ่ายวิโดีโอหนูด้วยนะ ตอนเล่นลิ้นง่ะ

ให้พี่แฝดอุ้มหน่อยลูกเอ้ย….

รูปตกหล่นไปหลายท่าน ไม่ถ่ายช่วงท้ายๆ เพราะงมกับลูก
ขอให้อภัยหลายๆ เด้อ

ขอบคุณครอบครัวแจงมากนะจ๊ะ กินอิ่มหนำสำราญมาก
ไว้เจอกันงานหน้า จะไปถล่มใหม่จ้า

ไม่มีดอกกุหลาบปีนี้ในวันวาเลนไทน์
ไม่ใช่ปาปี๊หมดรักมามี๊น้า…. คื่อว่าตั้งแต่มี…เคอานู
มีเวลาก็ให้กับหนูหมด ประจวบปีนี้ตรงกับวันอาทิตย์ขี้เกียจออกจากบ้านแต่เช้า
พวกเราเล่นกับลูกกัน  แต่ปาปี๊ก็ไม่ลืม ถึงแม้ไม่มีกุหลาบสีแดง
แต่ปาปี๊ก็ทำอาหารเช้า พร้อมแพนเค้กรูปหัวใจ กิ้วๆๆ…
รักของเรายังไม่เก่า มันไม่ใช่รักฉาบฉวยเหมือนหนุ่มสาว แต่เป็นรักฉบับผู้ใหญ่
มีความเข้าใจกันและกัน แค่มองตาก็รู้ว่าเธอจะพูดอะไรประมาณนั้น (รู้ไต๋กันว่างั้นเถอะ)

************
4 เดือน 15 วัน

เมื่อวาป้าลิซ่า น้องสาวย่าอานนา มาเยียมและก็จะพากันไปเดินเล่นแถวหมู่บ้านกัน
ปล่อยให้มามี๊มีเวลานอน 555 ปรากฎหนูออกอาการกลัวง่ะ (กลัวคนแปลกหน้า)
นี่ไม่ใช่ครั้งแรก ประมาณหนูอายุได้ 3 เดือนแม่ลืมบันทึกเขียนไว้
ป้าพิย่า น้องสาวสุดท้องย่าอานนา มาเยียมและเล่นหยอกหนู
หนูจ้องมองเธอตาไม่กระพริบ … หลังจากนั้นหนูก็ร้องหน้าดำหน้าแดง
ออกอาการกลัวคนแปลกหน้า….

นี่คือพัฒนาการของหนูอีกขั้น
อย่างนี้แม่ต้องพาหนูเข้าสังคมบ่อยๆ ละ จะได้ค่อยๆ เรียนรู้
และไม่กลัวคนแปลกหน้ามากไป

ช่วงนี้หนูขยันพยายามคว่ำตัวมาก
แต่หนูยังทำไม่สำเร็จ ตอนนี้ไปได้แค่ครึ่งตัว พวกเราต้องช่วยดันให้
แต่หนูก็มีความพยายามมากนะ ฮึดๆ น่าดู
มามี๊รู้ หนูต้องใช้พลังมหาศาล

ตอนนอนเล่นหนูชอบยกขาทั้งสองคืนกลางอากาศ
แล้วก็ปล่อยลงพื้น เสียงดังตึงๆ

มือน้อยๆ ของหนูตอนนี้เริ่มคว้าจับ สิ่งของที่แขวนเล่นแล้ว

ก่อนวันวาเลนไทน์ 2 วัน (4 เดือน 9 วัน)
หนูโม้ เสียงดังมาก แล้วก็แบบว่าขยันโม้มากด้วย
แบบว่าตืนนอนครั้งได เป็นต้องพูดกับตุ๊กตา หรือว่าพูดคนเดียว
ได้ยินกันทั้งตึกเลยก็ว่าได้

อีกประมาณนั้น 2-3 วัน หนูก็เริ่มร้องเสียงดังด้วย (งอแง)
คงทดสอบเสียงตัวเองว่าดังขนาดไหนหรือเปล่า
หนูไม่ใช่แมวน้อย เสียงแหง่วๆๆ อีกแล้ว
แต่เป็นเสื้อน้อยๆ เวลาร้องที หรือโม้ทีได้ยินกันทั้งตึก 555

แม่ให้หนูกินนมผงตอนนี้วันละครั้ง  เพราะน้ำนมแม่บางทีก็มีน้อย
หนูกินไม่อิ่มแม่ต้องให้เสริม

เมื่อวานปาปี๊โทรมาถามจะให้ซื้อแพมเพิสไม๊
เพราะห้างคอปลดราคา  มามี๊บอกซื้อเลย
ซื้อมาทั้งหมด 6 แพ็ค และยังมีของเก่าอีก 1 แพค
1 แพ็คมี 56 ชิ้น  ดูซิว่า จะได้ถึงกี่เดือน
ตอนนี้เคอานูใช้ผ้าอ้อมไม่เปลืองเท่าไหร่ เพราะอึน้อยครั้งลง
วันละครั้งหรือ 2 ครั้ง แม่จะเปลียนให้หนูทุกๆ 3 หรือ 4 ชม.

************

ชุดหม่ายของผมคร้าบ… ลุงมิเชล ไปทำงานอเมริกาซื้อมาฝาก
ซื้อจากเมกา เมดอินชายน่า คนใส่ที่สวิส 3 ทวีปเลยวุ้ย

มองย่า กำลังหยอกล้อหนู

ยิ้มแล้วคับผม

ปล. 4 เดือน 17 วัน ปจด.มา ไม่รู้ว่ามันมาแล้วจะทำให้น้ำนมน้อยป่าว
ปล.ให้ป๊าซะหน่อย  เห็นบอกให้นมลูกเสร็จ เคอานูนอนเล่นบนตักโดยไม่ร้องงอแง

วันที่ 10 ก.พที่ผ่านมา ก็ถึงวันนัดฉีดวัคซีนเข็มที่ 2
เราทำนัดกัน 8 โมงเช้าเหมือนเคย ปาปี๊ไปด้วยชิลๆ
แต่คราวนี้ไม่ได้ส่งกลับบ้าน เราต้องกลับรถเมลล์กับย่ากันเอง
เพราะปาปี๊มีสอนหนังสือ อาทิตย์นี้และอาทิตย์หน้าคิวทอง

เราปรึกษาหมอเรื่องผื่นเล็ก มีทั้งใบหน้าและตามลำตัว โดยเฉพาะรักแร้ ใต้แขน
ว่าทำไมยังไม่หาย ยิ่งดูเหมือนยิ่งเยอะขึ้น คราวก่อนก็มาหมอแล้ว
คุณหมอบอกผิวแห้ง ให้ทา Babaten ก็พอแล้วให้ดูอาการ
 
เราก็ใจเย็นรออีกเพราะไม่หาย เพราะใกล้วันครบฉีดวัคซีน รอถามพร้อมวันนั้นเลย
ตกลงเป็นผิวอักเสบง่ะ เด็กส่วนมากจะเป็นกัน หมอให้ยามาทาใหม่ Elecom ซึ่งแรงขึ้น
อ่านดูฉลากกำกับใช้ได้ตั้งแต่เด็ก 6 เดือนขึ้นไป อะรายหว่า ลูกตรูเพิ่ง 4 เดือนให้มาได้ไง
ถามจิวบี้หมอสะเพร่าป่าว จิวบี้บอกไม่หรอก ใช้ได้ แต่ทาบางๆ ส่วนที่เป็นมากๆ
แม่เลยจับหนูทา 2 วัน ตอนนี้ดีขึ้นค่อนไปทางหาย
แล้วก็ให้ โลชั่น Mandelöl มาทาทั่วตัวประจำป้องกันผิวแห้ง

คุณหมอเอาหูฟัง ฟังเสียงเต้นหัวใจหนู แม่สังเกตหมอใช้นิ้วนึงเข้าไปใส่ใน
อุ้งมือหนูด้วย ดึงแขนหนูขึ้นจากท่านอนให้หนูนั่ง หนูดูทั้งน่ารัก ทั้งตลก
คราวหน้าแม่จะเอาวีดีโอาไปถ่ายด้วย 555
 
ชั่งน้ำหนัก ตอนนี้ 4 เดือน7 วัน 6630 ยาว 61.5 รอบศีรษะ 40.8
ขั้นตอนสุดท้ายคือฉีดวัคซีนละ ขาซ้ายหนูร้องจ้ากนิดหน่อย
ขาขวานี่สิ ร้องหน้าแดงเลย ฉีดเสร็จแม่รีบเอาหนูเข้ามากอด
หนูร้องแป๊บเดียวจริงๆ แม่ก็กอดหนูจนหายตกใจ แล้วก็ฟังหมอคุยกับปาปี๊ไปพลางๆ

ถึงบ้านหนูร่าเริ่งเหมือนปกติ ยิ้มเล่นเหมือนเคย คุณย่าจับออกกำลังตามปกติเหมือนทุกวัน
เพราะหนูไม่มีอาการไข้หรือเจ็บแผลเลย  แม่และย่าก็ไม่ได้วางใจนะ
เปลียนผ้าอ้อมหนูทีไร ก็จับวัดไข้ทุกครั้ง ไข้ไม่มี

แต่หนูมาเริ่มมีไข้ช่วงเย็นประมาณ 6 โมงเย็น คล้อยหลังย่ากลับบ้านไปเล็กน้อย
เริ่มตัวร้อนรุมๆ และเริ่มมีไข้ 38.6 แม่ใช้ยาลดไข้เหน็บก้นหนู
ขนาดมีไข้หนูก็ยังยิ้มได้นะ ตกลงแม่ได้ใช้ยาเหน็บหนูอยู่ 2 ครั้งวันนั้น
หลังจากนั้นไข้ก็ทรงตัวอยู่ประมาณ 37 กว่า จนถึงตอนเย็นอีกวันไข้เริ่มลด
แล้วก็หายตอนคืนที่ 2 นั่นแหละ
ตอนนีี้… หนูก็หายเป็นปกติแล้ว เหลือแต่รอยฉีดข้างขวายังแดงอยู่

รูปวันนี้หลังฉีดวัคซีนครับ อารมณ์ยังดี 555

เป็นตาตี๋น้อยไปซะแล้ว (ใส่ถุงมือให้บางครั้ง.. เพราะหนูชอบข่วนหน้าตัวเอง)เลือดซิบๆ เลย

ย่าและแม่ยังจับผมออกกำลังกายเหมือนเดิม

ผมอึดไม่ครับ

นอนเล่นดูพี่กระต่ายบิน ย่าเป็นคนถักให้

***************

31 ม.ค. 2010

อาบน้ำในอ่างใหญ่กับปาปี๊ครั้งแรก (1 อาทิตย์ ก่อนจะครบ 4 เดือน)
แม่เป็นคนเตรียมการให้พ่อลูกเขาเล่นน้ำกัน
บริการเต็มที่ ยังกับ โรงแรม 5 ดาวเลยนะ

แม่ได้ห่วงยางคล้องคอจากน้าแจง ส่งมาให้หนูลองใช้
เข้าท่าฮะ  หนูชอบนะ แรกดูหน้าดูจะตื่นเต้นหน่อย แม่หยอกก็ไม่หัวเราะ
แต่ก็ไม่ร้องไห้นะ ตอนแรกปาปี๊จับตัวไว้ยังไม่ปล่อย
หลังๆ ค่อยๆ ปล่อยหนูลอยตุ๊บป่องๆๆ ไปคนเดียวอีกฟาก
ขาหนูเคลื่อนไหวตะแหง่วๆ น่ารักมากๆ
เป็นอันว่าวันนี้ผ่าน  แม่ให้เล่นอยู่ประมาณ 5-7 นาทีได้มั้ง
ก็รีบเอาหนูมาเช็ดตัว เอาไว้คราวหน้าเล่นใหม่นะลูก
จะให้ลงอ่างอาทิตย์ละครั้ง … ฝึกไว้อีกหน่อยจะพาหนูไปเล่นสระใหญ่

เล่นน้ำด้วยกันไม๊ครับ

*******

5 ก.พ (ปั๋มเท้า และมือ)

เข้าในเมืองครั้งแรก  ซึ่งรูปหนูก็อยู่ในหน้าที่แล้วที่คุณย่าป้อนน้ำหนูนั่นแหละ….

วันนี้ตอนเย็นแม่และย่าช่วยกันจับหนูปั๊มรอยเท้าและฝ่ามือ
แม่กับปาปี๊พยายามทำตอนหนูได้ 1 เดือนแล้วแต่ไม่สำเร็จ เพราะหนูยังกำมือแน่นอยู่
แต่วันนี้สำเร็จแล้ว 555 และก็ตัดผมช่อเล็กๆ ของหนูซึ่งมันติดตัวหนูมาตั้งแต่อยู่ในท้อง
แปะไว้ในสมุดของหนูนั่นแหละ
ซึ่งแม่ก็ไม่ได้โกนหรือทำอะไรกับผมหนูเลย (นอกจากสระและนวดเอาขี้เขิบออก)  เพราะย่าและปาปี๊ไม่ยอมให้แม่โกน แม่ให้เหตุผลว่ามันทำความสะอาดง่าย ยังไง 2 คนนั้นก็ไม่ยอม ฮึๆๆๆ

แฝดคนละวัย…. นั่งดูทีวีกับปาปี๊ หลังปาปี๊เลิกงาน
ดูยังกับรู้เรื่องแหนะ  มิหนำซ้ำ ยัง อือๆ อ้าๆๆ ไปกับคนในทีวีด้วย

Heute war Keanu mit mir und Anna das erste Mal in der Stadt Basel. Er war sehr lieb und es hat ihm gut gefallen…:-) Er ist ein Party Mensch …5555

วันนี้เคอานูก็ 4 เดือน กับ 2 วัน ไปฉลองกันซะหน่อย

โดยแม่และย่าพาหนูทดลองเข้าในเมืองครั้งแรก (วันนี้อากาศดีด้วย)

หนูก็อารมณ์ดีนะ ตื่นตาตื่นใจกับคนเมืองมาก มองใหญ่เชียว

เราเดินแป๊บนึง หนูก็ฮือๆๆ สงสัยหิวน้ำ ก็เลยพากันหยุดพักกินกาแฟกันกับย่า

และถือโอกาสให้ชาหนูด้วย

นั่งกันแป๊บนึงก็ไปต่อ หาที่เปลียนผ้าอ้อมกัน เราเข้าไป Pfauen

เพราะที่นั่นมี คันทีน และที่เล่นสำหรับเด็ก คงเหมาะ

โลกมันกลม..อะไรเช่นนี้หนอ เจอเพื่อนสมัยเรียนภาษาซึ่งไม่ได้ติดต่อกันนานแล้ว

ตอนนี้เธอมีลูก 2 คนแหนะ คนนึง2ขวบครึ่ง อีกคนเพิ่ง 8 เดือนหญิงทั้งคู่

ก็เลยนั่งด้วยกันตรงทีี่เล่นเด็กนั่นแหละ  เคอานูก็ตื่นตาตื่นใจกับคนอีกแหละ

ยิ้มให้สาวๆ ซึ่งพ่อแม่เขาเข็นรถผ่าน (ไม่เบาเลย)

แม่ล่ะปวดหัว.. ไม่ใช่ไรหรอก ตรงนั้นมันเป็นที่เล่นสำหรับเด็ก เสียงดังธรรมดา

แต่อิแม่ไม่ชินง่ะ เพิ่งมาครั้งแรก เคอานูก็คงเช่นกันหนูงอแงช่วงหลังๆ

ก็เลยชวนย่ารีบกลับ… แต่ก็เป็นสัญญาณที่ดีนะ แม่ต้องหัดให้หนูเข้าสังคมบ้าง

แต่จะเลือกเข้าเฉพาะวันไหนอากาศดีๆ เท่านั้นแหละ เมื่อไหร่จะถึงหน้าร้อนซะทีนะ

ไปไหนหน้าหนาว ยุ่งยากกับลูกเรื่องเสื้อผ้า

แม่ย่าหาซื้อสีเพื่อปั็มเท้ากับมือหนูด้วย เพราะตอนนี้มือเท้าหนูก็เยียดได้ดีแล้ว

แม่ลองทำตั้งแต่หนูได้ 1 เดือน แต่ไม่ได้ผล เพราะหนูยังกำมือแน่นอยู่

gestern war Keanu vier MONATE alt..happy birthday

พักดื่มน้ำกันครับ … เดี๋ยวไปต่อ

Gilby hat mir einen neuen PC gegeben, nachdem mein alter den Geist aufgegeben hat.

Wir haben mal wieder Sushi gehabt mmmm ist das gut, jetzt darf ich das ja wieder essen…

ลืมเขียนไป…. วันที่จิวบี้ถูกรถชนท้ายรถนั้น
บ้านเราก็มีขโมยขึ้นบ้าน แต่ไม่ใช่ห้องเราหรอกนะ
แต่เป็นเพื่อนบ้านซึ่งเขามี การ์เด้นน่ะ
เรา ย่า และลูกอยู่บ้านกันทั้งวันไม่ระแคะเลยแฮะ
มันมาเงียบเจงๆๆ มันมาตอนตะวันตกดิน ซึ่งรู้ๆ อยู่ว่าหน้าหนาวมันมืดเร็ว
มันดึงสัญญาณเตือนภัยทิ้ง พวกเราก็ไม่ได้ยินอีกล่ะ พอดีตอนนั้น รถไถนาติดเครื่องด้วย
สบโอกาสเหมาะมันเลย

จิวบี้กลับมาจากหาหมอ และมาเจอะกับเพื่อนบ้านที่โรงรถ และก็เดินขึ้นบ้านมาด้วยกัน
ซึ่งจะผ่านห้องเธอก่อน  เธอเปิดประตูเข้าบ้านแต่เอะใจแล้วเพราะของกระจุยกระจาย
รีบปิดประตู แล้วบอกจิวบี้ซึ่งจิวบี้ตอนนั้นก็ยังเดินขึ้นบันไดอยู่
เธอกลัวและสั่นมาก และคร่ำครวญถึงแมว ว่าแมวเธออยู่ในห้องกลัวมันจะเป็นอะไร
 จิวบี้ก็เลยบอกเบอร์เรียกตำรวจ และก็คอยอยู่เป็นเพื่อน
เพื่อนบ้านอีกคนอยุ่ตรงข้ามกัน ซึ่งเป็นลูกพี่ลูกน้องก็มาช่วยกันคิดว่าจะทำไง
เพราะกลัวว่ามันยังอยุ่ในห้องอยู่ จิวบี้บอกให้เตรียมไม้เบสบอลหรืออะไรที่หนักๆ ใช้ตี
เตรียมไว้ด้วย  แล้วจิวบี้ก็ทำทีตะโกนว่าตำรวจมาแล้ว แล้วก็พากันเข้าไปในห้อง
ปรากฎมันไม่อยู่ให้ตีแล้ว มันไปตอนไหนไม่รู้
แป๊บ..ตำรวจก็มา มาตรวจลายหานิ้วมือ บอกมันมา 2 คนว่างั้น
มันรื้อของแบบไม่ปราณีเลยนะ ลิ้นชักดึงกระจุย
พวกมันทำงานแบบเร็วมาก มันรื้อเอาตังค์ เอาเครื่องประดับ
พวกของใหญ่ๆ มันไม่ยกไป มันก็ฉลาดนะ
ได้ยินว่ามันได้ไป 200 ฟรัง กับเครื่องประดับนิดหน่อย
แต่ห้องนี่เละ เลยล่ะ ต้องทำความสะอาดยกใหญ่

เราฟังแล้วก็รู้สึกกลัวง่ะ ประตูก็ล๊อคมั้ง ไม่ล๊อกมั้ง
แต่ขโมยมันไม่เข้าประตูหน้านะ มันเข้าทางสวน
ตอนนี้ล๊อคตลอด ล๊อคแล้วก็ดึงกุญแจออก
เวลาจิวบี้หรือย่ามา ก็ไขกันเข้ามาเองโลด
……….จบข่าว…………

โหมดกินบ้าง  กินซูชิคราวนี้เป็นหนที่ 2
ในรอบหลังคลอดมา แต่คราวนี้ทำกินกันเอง
โคตรอิ่ม  (ถ้าทำกินเอง)
จิวบี้ไปลากปลาดิบ พร้อมไข่กุ้งมาจากโกรบูส
30 กว่ากว่าฟรังมั้ง แต่อิ่มมากๆเลย

ไข่กุ้งก็กินแบบเมาไปข้าง 1ขีด
ต้องกินให้หมดของสดต้องรีบกิน

ปล. จิวบี้ดีขึ้นแล้ว หมอส่งไปทำเทระปี้บำบัด 9 ครั้ง
และทำงานช่วงนี้ 4 ชม./วัน
ดูอาการไปเรื่อยๆ

…..เจ๊ปุ๊ยฮะ ถ้าได้เข้ามาอ่าน โปรดทราบ…เขาเข้าไดไม่ได้ง่ะ บอกรหัสด่วนจี๋…..
อีแมวทั้งหลายเปิดไม่ได้ เอ็มก็ออนไม่ได้ เซ็งเป็ด

เสื้อของพี่เคนครับ ตอนนี้ใส่ได้แล้ว

ผมเหมือนทางม้าลายเลย 555

ลูกชายสู้กล้องแฮะ
แก้มผมแดง เพราะไปเดินตากลมหนาวทุกวัน

ซูชิหน้าตาไม่ช่ายขั้นเทพ แต่อร่อยเหมือนกินที่ร้านนะฮะ
เหลืองๆ นั่นแหละไข่กุ้ง เมาไข่กุ้งจริงๆ นะ
ได้กินเยอะๆ เป็นไงไม่รู้ ผะอึด ผะอม

ได้สาวกซูชิเพิ่มมาอีกรายแล้ว

เคอานู 16 อาทิตย์เต็มวันนี้
หนูเริ่มพูดมาก (อ้อแอ้ๆๆ)
ตื่นเช้ามาก็พูดแล้ว บางทีก็พูดคนเดียว
ดูโมบายแล้วก็อ้อแอ้ๆ  แหม… ช่างน่าร้ากในสายตาพ่อแม่

แม่พยายามถ่ายภาพ และวีดีโอเก็บไว้เสมอ
ใครๆ ก็บอกว่าช่วงนี้ เป็นต้นไปเป็นช่วงที่พ่อแม่ต้องตักตวง
เพราะวัยน่ารักนี้มันจะผ่านไปเร็วมาก

หนูสนใจสิ่งรอบๆ ตัวมาก
ปกติเวลานั่งรถเข็นจะนอนหลับตลอด
แต่ตอนนี้หนูตื่นเยอะขึ้น นอนหลับบ้างไม่หลับบ้าง
ยังไงก็แล้วแต่ ตอนกลางคืน แม่ขอร้องให้หลับยาวเลยลูก
แม่จะได้นอนเต็มตาบ้าง

จับหนูนั่งบนม้านั่งโยก แล้วรีบถ่ายรูปเพราะหนูนั่งยังไม่ได้

หนูพูดๆๆ คนเดียว ดูโมบาย แล้วก็หลับไปเองอย่างที่เห็นนี่ล่ะ

ภาพยืนยันว่าหนูจับทุกอย่างเข้าปากหมด  น้ำลายก็เยอะ สุดๆๆ

ถ่ายกับปาปี๊ซะหน่อยเดี๋ยวจะน้อยจาย  5555
หนูเหมือนป๊า หรือ ม๊า น้อ